سفارش تبلیغ
صبا ویژن


























ب مثل بصیرت...میم مثل مطهری

 

امام خامنه ای: امروز زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست.

با سلام و صلوات به روح پاک شهیدان و امام شهیدان و به خصوص استاد عزیز مرتضی مطهری و در راستای نشر ارزشها و هرچه بیشتر زنده نگه داشتن یاد این شهید که حق والایی بر من و امثال چون منی دارند وبلاگ" بصیرت مطهر "را راه اندازی نموده تا ان شالله بتوانم با نوشتن مطالبی راجع به این شهید عزیز خود و دیگران را با مطهری و فکر و منش مطهری بیش از پیش آشنا کنم.

امیدوارم با نظراتتان یاری بخش راهم باشید.

التماس دعا

 



نوشته شده در یادداشت ثابت - شنبه 91 فروردین 27ساعت ساعت 4:40 عصر توسط سیدخدا| نظر

 آیت الله حائری شیرازی:

فرض کنید زمینی به شما داده‎اند و وسطش خط کشیده‎اند. اسم نصفش را «دنیا» و نصف دیگرش را «آخرت» بگذار. تو پی‎درپی نصفه‌ی آخرت را حفاری کردی و با خاکش آجر برای نصفه‌ی دنیا ساختی و پله گذاشتی و آوردی بالا. ?? در ابتدا دنیا و آخرت در یک سطح بود اما تو از آخرت برداشته‎ و روی دنیا گذاشتی. موقع مرگ می‎گویند: از دنیا به آخرت برو، یعنی از این بالا بپر پایین. تو می‎ترسی. می‎گویی اگر از این دیوار صدمتری، توی آن گودال صدمتری بپرم، استخوان‎هایم خرد می‎شود. چه کسی از آخرت یک گودال بی‎منتهی ساخته؟ خود تو?? این ترس، از عمل توست. ? انسان وقتی توبه می‎کند، یک قسمت از دنیا را برمی‎دارد و در آخرت می‎گذارد. یواش یواش آخرت بالا می‎آید و این دو هم‎سطح می‎شوند. ???وقتی می‎گویند، بفرمایید برویم، قدم از دنیا برمی‎داری و راحت به آخرت می‎روی و اصلأ نمی‌هراسی . . .



نوشته شده در سه شنبه 100 دی 21ساعت ساعت 10:28 صبح توسط سیدخدا| نظر بدهید

سلام

این نامه را حتما حتما بخوانید...

 

از سردار سلیمانی خاطرات بسیاری به جا ماند و شاید شیرین ترین تصویر از سردارِ قهرمان برای خیلی از ما، لبخندی باشد که بارها در تصاویر و فیلم‌ها روی صورت او دیدیم.

یکی از یادگاری های ارزشمند سردار سلیمانی هم برای ما شاید نامه‌ای باشد که این شهید گرانقدر برای دخترش فاطمه در باره فلسفه حیات، جهاد وآرزوی شهادت در دفاع از مظلومان و اطفال وحشت زده عالم نوشت. و از آنجایی که سردار دلها دختران و جوانان این سرزمین را فرزند خود می دانست، شاید مخاطب بخش‌هایی از این نامه‌ هم دختران و جوانان این سرزمین اسلامی باشند.

متن این نامه در ادامه آمده است:

« بسم الله الرحمن الرحیم

آیا این آخرین سفر من است یا تقدیرم چیز دیگری است که هر چه باشد در رضایش راضی‌ام. در این سفر برای تو می نویسم تا در دلتنگی‌های بدون من یادگاری برایت باشد. شاید هم حرف به درد بخوری در آن یافتی که به کارت آید.

هر بار که ســفر را آغاز می‌کنم احساس می کنم دیگر نمی بینمتان. بارها در طول مســیر چهره‌های پر از محبتتان را یکی یکی جلوی چشمانم مجسم کرده‌ام و بارها قطرات اشکی به یادتان ریخته‌ام.

دلتنگتان شده‌ام، به خدا ســپردمتان. اگر چه کمتر فرصت ابراز محبت یافته‌ام و نتوانستم آن عشق درونی خودم را به شما برسانم. اما عزیزم هرگز دیده‌ای کسی جلوی آیینه خود را ببیند و به چشمان خود بگوید دوستتان دارم، کمتر اتفاق می‌افتد اما چشمانش برایش باارزشترینند. شما چشمان منید. چه بر زبان بیاورم و چه نیاورم برایم عزیزید. بیش از بیست سال است که شما را همیشه نگران دارم و خداوند تقدیر کرده این جان پایان نپذیرد و شما همیشه خواب خوف ببینید. دخترم هر چه در این عالم فکر می کنم و کرده‌ام که بتوانم کار دیگری بکنم تا شما را کمتر نگران کنم، دیدم نمی توانم و این به دلیل علاقه‌ی من به نظامی‌گری نبوده و نیست. به دلیل شغل هم نبوده و نخواهد بود. به دلیل اجبار یا اصرار کسی نبوده است و نیست. نه دخترم من هرگز حاضر نیستم به خاطر شغل، مسئولیت، اصرار یا اجبار حتی یک لحظه شما را نگران کنم، چه برسد به حذف یا گریاندن شما. 

من دیدم هرکس در این عالم راهی برای خود انتخاب کرده است یکی علم می‌آموزد و دیگری علم می‌آموزاند. یکی تجارت می کند کسی دیگر زراعت می کند و میلیون‌ها راه یا بهتر است بگویم به عدد هر انسان یک راه وجود دارد و هر کس راهی را برای خود برگزیده است. من دیدم چه راهی را می بایست انتخاب کنم. با خود اندیشیدم و چند موضوع را مرور کردم و از خود پرسیدم اولا طول این راه چقدر است انتهای آن‌ها کجاست، فرصت من چقدر است. و اساساً مقصد من چیست. دیدم من موقتم و همه موقت هستند. چند روزی می مانند و می روند. بعضی‌ها چند سال برخی‌ها ده سال اما کمتر کسی به یک ‌صد سال می رسد. اما همه می روند و همه موقتند. دیدم تجارت بکنم عاقبت آن عبارت است از مقداری سکه براق شده و چند خانه و چند ماشین. اما آن‌ها هیچ تأثیری بر سرنوشت من در این مسیر ندارد . فکر کردم برای شــما زندگی کنم دیدم برایم خیلی مهم‌اید و ارزشمندید به طوری که اگر به شما درد برسد همه‌ی وجودم را درد فرا می‌گیرد. اگر بر شما مشکلی وارد شود من خودم را در میان شــعله‌های آتش می بینم. اگر شما روزی ترکم کنید بند بند وجودم فرو می ریزد. اما دیدم چگونه می توانم حلال این خوف و نگرانی‌هایم باشم. دیدم من باید به کسی متصل شوم که این مهم مرا علاج کند و او جز خدا نیست. این ارزش و گنجی که شما گل‌های وجودم هســتید با ثروت و قدرت قابل حفظ کردن نیست. وگرنه باید ثروتمندان و قدرتمندان از مــردن خود جلوگیــری کنند و یا ثروت و قدرتشــان مانع مرض‌های صعب‌العلاجشان شود و از در بسترافتادگی جلوگیری نماید. من خدا را انتخاب کرده ام و راه او را. اولین بار است که به این جمله اعتراف می‌کنــم؛ هرگز نمی خواســتم نظامی شــوم، هرگز از مدرج شــدن خوشــم نمی‌آمد. من کلمه‌ی زیبای قاسم را که از دهان پاک آن بسیجی پاسدار شهید برمی خاست بر هیچ منصبی ترجیح نمی دهم. دوست داشتم و دارم قاسم بدون پسوند یا پیشوندی باشم. لذا وصیت کردم روی قبرم فقط بنویسید سرباز قاسم، آن هم نه قاسم سلیمانی که گنده‌گویی است و بار خورجین را سنگین می کند.

 عزیزم از خدا خواستم همه‌ شریان‌های وجودم را و همه‌ی مویرگهایم را مملو از عشق به خودش کند . وجودم را لبریز از عشق خودش کند. این راه را انتخاب نکردم که آدم بکشم، تو میدانی من قادر به دیدن بریدن سر مرغی هم نیستم. من اگر سلاح به دست گرفته‌ام برای ایستادن در مقابل آدمکشان است نه برای آدم کشتن. خود را سرباز در خانه هر مسلمانی می بینم که در معرض خطر است و دوست دارم خداوند این قدرت را به من بدهد که بتوانم از تمام مظلومان عالم دفاع کنم. نه برای اسلام عزیز جان بدهم که جانم قابل آن را ندارد، نه برای شیعه‌ی مظلوم که ناقابلتر از آنم، نه نه... بلکه برای آن طفل وحشت‌زده بی‌پناهی که هیچ ملجأیی برایش نیست، برای آن زن بچه‌به‌سینه چسبانده هراسان و برای آن آواره در حال فرار و تعقیب، که خطی خون پشت سر خود بر جای گذاشته است می جنگم.

 عزیزم من متعلق به آن سپاهی هستم که نمی خوابد و نباید بخوابد. تا دیگران در آرامش بخوابند. بگذار آرامش من فدای آرامش آنان بشود و بخوابند. دختر عزیزم شما در خانه من در امان و با عزت و افتخار زندگی می کنید. چه کنم برای آن دختر بی پناهی که هیچ فریادرسی ندارد و آن طفل گریان که هیچ چیز... که هیچ چیز ندارد و همه چیز خود را از دست داده است. پس شما مرا نذر خود کنید و به او واگذار نمایید. بگذارید بروم، بروم و بروم. چگونه می توانم بمانم در حالی که همه قافله من رفته است و من جا مانده‌ام.

 دخترم خیلی خسته‌ام. سی سال است که نخوابیده‌ام اما دیگر نمی خواهم بخوابم. من در چشمان خود نمک می ریزم که پلک‌هایم جرأت بر هم آمدن نداشته باشــد تا نکند در غفلت من آن طفل بی‌پناه را سر ببرند. وقتی فکر می کنم آن دختر هراسان تویی، نرجس اســت، زینب است و آن نوجوان و جوان در مسلخ خوابانده که در حال سربریده شدن است حسینم و رضایم است از من چه توقعی دارید؟ نظاره‌گر باشم، بیخیال باشم، تاجر باشم؟ نه من نمی توانم اینگونه زندگی بکنم.

والسلام علیکم و رحمت الله»



نوشته شده در دوشنبه 100 دی 13ساعت ساعت 11:21 صبح توسط سیدخدا| نظر

متن زیبایی بود که جایی خواندم...

 

من در سپاه «تو» ام؟ مرا به حزب خود راه می‌دهی؟ با من دوست هستی؟ کم سن بودم که شنیدم گفته‌اند: اگر دعای هر روز را هم نخواندی، دعای روز سه شنبه را بخوان. ( در مفاتیح و نت هست)، برکات زیادی دارد در زندگی. از آن زمان برایم این روز و این دعا ویژه شده و البته همه? روزهای خدا خاص و ویژه است. حالا چند وقت هست که به چشمم خیلی خاص آمده که چه می‌شود که بعضی‌ها را هیچ چیز تکان نمی‌دهد! هرگز بی‌عقیده و کم ایمان و متزلزل نمی‌شوند و تمام عمر محکم و باصلابت به مسیر برحقی که انتخاب کرده ‌اند متعهداند و ثابت قدم و بی‌حزن و بی‌ترس تا آخر مسیر را می‌روند. چیزی که شاید گمشده? امروز خیلی‌هاست حتی برخی مذهبی‌ها... از بین کل این دعا، شاید این سه جمله همه راهکار را نشان داده باشد: «خدایا مرا از سپاه خود قرار ده که منحصراً سپاه تو همیشه فاتح و غالبند، و مرا از حزب خود مقرر فرما، که حزب تو منحصراً و پیوسته پیروزند، ‌و مرا از دوستان خود قرار ده، که فقط دوستان تو، در دو عالم هیچ ترس و غم و اندوهی در دل ندارند... نمی‌دانم چنین مناجات و نجوای عمیقی در هیچ مکتبی در عالم یافت می‌شود یا نه. بشود همه چیز را با هم در یک جا در یک روز از او بخواهی! هم دعاست هم درس و آموزش. هم درخواست است هم گرا دادن. شاید با عبارات عربی‌اش بیشتر ما?نوس باشید و بهتر حق مطلب ادا شود: اللّ?هُمَّ اجْعَلْنِى مِنْ جُنْدِکَ فَإِنَّ جُنْدَکَ هُمُ الْغَالِبُونَ، وَاجْعَلْنِى مِنْ حِزْبِکَ فَإِنَّ حِزْبَکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ؛ وَاجْعَلْنِى مِنْ أَوْلِیَائِکَ فَإِنَّ أَوْلِیاءَکَ لَاخَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ. باید در سپاهش باشی، در حزبش و از دوستانش؛ اینگونه همیشه غالبی بر هر سختی و رنج و همیشه پیروزی در مقابل هر دشمنی، و هرگز نه به هیچ حزنی گرفتار میشوی و نه ترسی. چون ایمان و دوستی با «او» توکل می‌سازد و در توکل غصه و حزنی که از گذشته منشاء می‌گیرد و ترسی که ریشه در آینده ناآشنا دارد می‌خشکد.. این خاصیت این گروه و حزب و مجموعه است. اگر به آن ها بپیوندی به این همه خواهی رسید. و چه شیرین است که بعد هم به شکل ویژه بگویی خدایا حالا که امروز سه شنبه است سه هدیه به من ببخش: یکی اینکه گناهی برایم باقی نگذار مگر اینکه ببخشی. غمی در دلم نباشد، مگر اینکه زایلش کنی و سوم اینکه دشمنی برایم نماند مگر اینکه از من دفعش کنی. ببسم الله خیر الاسماء، بسم الله رب الارض و السماء، از خود هر شر و ناگواری را دفع می‌کنم که اول آن غضب خداست. و هر چیز دوست داشتنی را به خود جلب می‌کنم که اولِ آن رضای اوست... چقدر دستمان پر است. پُرتر از هر کتاب معنوی و روان‌شناسانه خارجی که کلمات تلقینی مثبت را آموزش می‌دهد. چقدر غنی هستند این معارف. چه حال خوب کن هستند، چقدر خوشبختیم...



نوشته شده در سه شنبه 100 دی 7ساعت ساعت 12:3 عصر توسط سیدخدا| نظر

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin
پیوند‌ها
سایر امکانات
لوگوی دوستان
ب مثل بصیرت...میم مثل مطهری


























ب مثل بصیرت...میم مثل مطهری



ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه 100 بهمن 6ساعت ساعت 3:51 عصر توسط | نظرنظر بدهید
طبقه بندی:  

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin